Boks, pięściarstwo, walka na pięści, rozgrywana przez mężczyzn albo kobiety wg ściśle określonych przepisów. Celem walki jest zadanie przeciwnikowi jak największej liczby prawidłowych ciosów, przy jednoczesnym unikaniu ataków i ciosów rywala. Zwycięzca musi uzyskać przewagę punktową w wyniku zadawanych prawidłowo ciosów lub uczynić rywala niezdolnym do dalszej walki.

Mieszane sztuki walki (MMA - Mixed Martial Arts) to szeroki termin obejmujący różne style i szkoły walki oraz formuły rywalizacji stosujące zarówno chwyty - rzuty, podcięcia, dźwignie, duszenia - jak i uderzenia i kopnięcia. W MMA stosuje się trening przekrojowy, łączący elementy zapasów, boksu, kickboxingu, BJJ. Walki sportowe w formule mieszanej odbywały się już w starożytnej Grecji (Pankration). W czasach nowożytnych zaczęto je organizować w Ameryce Południowej pod nazwą 'Vale Tudo' (dosłownie: można wszystko). Eksplozja ich popularności rozpoczęła się w latach 80-tych, kiedy w USA zaczęły odbywać się turnieje UFC (Ultimate Fighting Championship). Turnieje MMA spełniły bardzo ważną rolę w rozwoju sztuk walki - pozwoliły rozstrzygnąć odwieczny spór o to, która ze sztuk walki jest najskuteczniejsza.

Szermierka jest dyscypliną olimpijską, na mistrzostwach rozgrywaną indywidualnie i drużynowo, od 1896 (mężczyźni) i 1924 (kobiety). Uprawiana w trzech konkurencjach: szabla, szpada i floret. Konkurencje poza rodzajem broni różnią się polem trafienia: w szpadzie jest to całe ciało, w szabli - górna połowa ciała, we florecie kobiet - tułów do pasa, we florecie mężczyzn - tułów do linii pachwin.

Zapasy to walka wręcz między dwoma przeciwnikami tej samej kategorii wagowej, prowadzona na macie wg ściśle określonych zasad. Ta dyscyplina sportowa rozgrywana jest w dwóch stylach: klasycznym (chwyty rękami od pasa w górę) i wolnym (chwyty rękami i nogami zakładane na całe ciało przeciwnika), w 10 kategoriach wagowych; walka zapaśnicza trwa 5 min.; o zwycięstwie decyduje większa liczba punktów zdobytych za tzw. akcje techniczne (chwyty i rzuty zapaśnicze), oceniane przez sędziów od 1 do 4 punktów; położenie przeciwnika na łopatki (tzw. tusz) lub dyskwalifikacja (np. za pasywność) kończy walkę przed czasem.

Początki tego sportu sięgają czasów starożytnych, kiedy to zmagania zapaśników były jedną z atrakcji igrzysk olimpijskich organizowanych w Grecji.